ذهن عملگرا یعنی چه؟ چه تفاوتی با ذهن نظرگرا دارد؟

مقدمه

در این مقاله می خواهیم درباره ذهن عمل‌گرا و تفاوتش با ذهن نظ‌رگرا صحبت کنیم.

ابتدا لازم است تعاریفی از هر یک ارائه نماییم و بعد به تفاوت آن دو پرداخته و در پایان، به راهکاری مناسب برای برقراری تعادل بین ذهن عمل‌گرا و ذهن نظرگرا می‌پردازیم.

تعریف ذهن عملگرا:

ذهن عملگرا راه حل محور است و همیشه به دنبال پیدا کردن بهترین راه حل است. فردی که دارای ذهن عمل‌گرا است، تلاش می کند تا با آزمون و خطا تجربه های جدیدی کسب نماید و از شکست هراسی ندارد بلکه شکست را مقدمه ای می داند برای پیروزی.

حضرت علی “ع” می فرماید:

آگاهانه خودت را در معرض هر آنچه که می ترسی، بیافکن.

تعریف ذهن نظرگرا:

ذهن نظرگرا، مدام در حال اظهارنظر کردن است و مسئله محور. با طرح پرسش های واهی دائم بدنبال آرمان گرایی و خیالبافی است و هیچ گونه اقدام عملی انجام نمی دهد.

تفاوت ذهن عملگرا با ذهن نظرگرا:

به منظور روشن شدن تقاوت بین دو ذهن عملگرا و نظرگرا، نظر شما را به مطالعه این جدول جلب می نماییم:

 

ردیفویژگی های ذهن عملگراویژگی های ذهن نظرگرا
۱راه حل محورمسئله محور
۲آزمون و خطا/ حرکت و اجراحدس و گمان / منفی بافی
۳نقص پذیر استبهانه آور است
۴الهام از شکستتوقف از شکست
۵درخواست شجاعانهعقل کل بازی
۶دست به کار می شوددست به آر می شود
۷دنبال درگیریدنبال یادگیری
۸دوستی با ترس

(ترس یک باور ذهنی است نه عینی بنابراین حل شدنی است و با عمل از بین می رود)

ترس از ترس

( از نشدن ها می گوید)

همانطور که ملاحظه نمودید، ذهن عمل‌گرا، اهل عمل و اقدام است و از هیچ شکستی نمی‌هراسد بلکه بدنبال چالش است و خودش را درگیر مسائل مختلف می‌نماید. چون معتقد است، با اقدام به عمل، زمینه رشد و پیشرفت فراهم می‌شود.

برعکس ذهن نظرگرا، مدام ساز ناکوک دارد و با منفی بافی و ترس از شکست دست به هیچ گونه اقدام عملی نمی‌زند و با گفتن “نمی‌دانم” ، “نمی توانم” و “این کار از عهده من بر نمی‌آید”، دور خودش را حصار می‌کشد و بجای اینکه خود را درگیر کار نماید تنها بفکر این است که حجم اطلاعاتش را بالا ببرد غافل از اینکه راه رشد و ترقی خود را با این تنبلی و سهل انگاری مسدود می‌نماید.

چگونگی ایجاد بالانس (تعادل) بین دو ذهن عملگرا و نظرگرا :

توجه به موارد زیر و بکارگیری درست آنها، بین ذهن عملگرا و ذهن نظرگرا بالانس و تعادل ایجاد می کند:

  1. آنچه را که “می دانیم” و “قبول داریم”، تقویت کنیم.
  2. مواردی را که “می دانیم” ولی “قبول نداریم”، تجربه کنیم و بیازماییم.
  3. مواردی را که “قبول داریم” اما تاکنون “نمی دانستیم”، با تلاش خود اجرایی کنیم و وارد عمل شویم.
  4. و نهایتا مواردی را که “قبول نداریم” و “نمی دانیم” حداقل در موردشان فکر کنیم و سعی کنیم با بکارگیری درست آنها تحولی شگرف ایجاد نماییم.

 

           نمودار بالانس            بین ذهن عمل‌گرا و نظرگرا

همانطور که می دانید،

لازمه “رشد و موفقیت”، اقدام به عمل است.

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط

8 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *