از دفتر شعر «بیژن جلالی»

در پهنه نرم و

              سفید کاغذم

تسلی خاطری می جویم

و نگاهم و دستم در آن

گم می شوند

و روحم چون سایه ی سرگردانی

بر آن نقش

می بندد.

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *