حس خوب، حال خوب

همیشه فکر می‌کردم روز شنبه چون اول هفته است کسی به سر و روی خانه نباید دست بزند و تمیزکاری و جاروکشی و … برای آخر هفته‌هاست. اما امروز صبح زودتر از زنگ موبایلم بیدار شدم. چای را دم کردم و ظروف‌های توی ماشین ظرفشویی را که شب قبل شسته شده بودند در کابینت‌ها چیدم و میز صبحانه را آماده کردم.

صفحه لب‌تاب را باز کردم و کلید پاور را روشن کردم. کمی طول کشید تا سیستم بالا آمد صفحه‌ی ورد از شب قبل باز مانده بود و به حالت اسلیپ درآمده بود، فورا صفحه را باز کردم و پاراگراف آخر را که روز قبل نوشته بودم مرور کردم و شروع کردم به نوشتن ادامه‌ی مطلب. چه‌قدر روان و سریع، از خودم تعجب کردم.

پسرم ساعت ۸ صبح کلاس آنلاین مدرسه‌اش شروع می‌شود و می‌بایست قبل از بیدار شدن او کارم را به جایی می‌رساندم که لب‌تاب را در اختیارش قرار دهم.

از اتاق بیرون آمد و همین‌طور که چشمانش را بهم می‌مالید، صبح بخیر گفت، دید که من در حال تایپ سریع هستم و کمی مکث کرد و زد به شانه‌ام و گفت: «آفرین به مامان خودم چه‌قدر فعال هستی، چه‌قدر سریع تایپ می‌کنی.» کلی ذوق کردم از این که شاید توانسته باشم ذره‌ای تأثیر مثبت بر افکار و اعمالش گذاشته باشم.

خلاصه روزم را خوب شروع کردم. بعد از صرف صبحانه، با یک تصمیم از قبل اخذ شده، یک حرکت تاکتیکی زدم و با کمک همسرم شروع کردیم به تغییر دکوراسیون و چیدمان خانه، خلاصه از سالن شروع کردیم و ماجرا به آن جا تنها ختم نشد بلکه به اتاق کتابخانه و قفسه‌ی کتاب‌ها و اتاق خواب خودمان کشید.

می‌توان گفت این اقدام روز شنبه، عملا” شروع خانه‌تکانی قبل از عید نوروز محسوب می‌شد. کلی تمیزکاری و جمع و جور و جا به جایی قفسه‌ها و … اگر چه روز پرکار و شلوغی داشتیم و خیلی خسته شدیم، اما از خودم و اقدامی که انجام دادیم راضی هستم.

همیشه شروع یک کار به نظر سخت می‌آید اما همین که اولین قدم را برداریم، یعنی اقدام به عمل نموده‌ایم و ادامه‌ی ماجرا خودش اتفاق می‌افتد.

خیلی برایم سخت بود که وسایل ریخت و پاچیده‌ی روی تخت را دوباره در قفسه‌ها و کشوها جا بدهم اما توانستم و از روز اول هم بهتر چیده شدند.

اگر در کمال صلح و دوستی با خود و با آرامش نسبت به کاری اهتمام ورزیم، قطعا” نتیجه‌ی کار خوب می‌شود.

البته ناگفته نماند آخر هفته چهارشنبه جشن تولد پسر عزیزم «آرش» است و وارد سومین سال تین ای جی  (Teenage) خود می‌شود. چهارده سالگی را بخیری و سلامتی گذرانده و وارد پانزده سالگی خود می‌شود.

امیدوارم همه‌ی جوانان و نوجوانان عزیز کشورمان در هر کجای این سرزمین که هستند، موفق و پیروز باشند و بتوانند آینده‌ی درخشانی همراه با سلامتی و شادی داشته باشند.