امروز از دکتر محمود انوشه کلیپی دیدم که در مورد ما، مردم ایران صحبت می کرد. می گفت ما مردمی هستیم که فقط بلدیم همه چیز را انبار کنیم. لباس هایی داریم که فقط جا اشغال کرده اند، نه خودمان می پوشیم نه دلمان می آید به دیگری بدهیم تا استفاده کند.

تمام وسایل دور و بر خود را نگاه کنید از هر چیزی ممکن است در خانه نه یکی بلکه دو یا سه تا داشته باشیم و همه را برای روز مبادا نگه داشته ایم. حتی در سیستم های الکترونیکی مان هم مثل کامپیوتر، گوشی و لب تاب فایل ها و پوشه هایی از مطالب را نگهداری می کنیم که یک روزی برویم سر وقتشان و آنها را بخوانیم.

کمی با خودم اندیشیدم، براستی همین طور است که ایشان گفتند. با اندک تاملی بر زندگی خودم ، شرمنده شدم و دیدم واقعا این همه وسیله، لباس، کفش، لوازم را بیخودی دور خودم جمع کرده ام. به خودم گفتم:

من که همیشه در همین دو قابلمه غذا درست می کنم،

من که دیگر این لباس های قدیمی ده سال پیش را نمی پوشم،

یا این صندل های پاشنه بلند، واقعا به چه دردم می خورند؟ غیر از این است که فقط کمدها را اشغال کرده اند و جایی برای نفس کشیدن باقی نمانده است؟ انباری را که دیگر نگو و نپرس کارتن هایی که باور کن نمی دانیم چه چیزی داخل آنها گذاشته ایم.

مدتی بود مردم نیکو اندیش چالشی راه انداخته بودند بنام دیوار مهربانی خوب بود. عمدتا لباس ها و کفش هایی که اضافه بود آنجا می گذاشتیم و هر کس بر حسب نیازش بر می داشت کار خداپسندانه ای بود اما حالا با وجود این ویروس منحوس کرونا، امکان حتی بخشیدن پوشاک و وسایل وجود ندارد و ممکن است افراد با احتیاط هم نتوانند با خیال راحت از آنها استفاده کنند.

خلاصه دکتر انوشه توصیه مهمی که داشتند این بود که ای مردم خواهشا انباردار نباشید، مصرف کننده باشید از زندگی لذت ببرید. نهایت استفاده و فایده را از وسایل خودتان ببرید. اینقدر وسایل اضافه را انبار نکنید اینکار هیچ حسنی که ندارد هیچ، بلکه بعد از مدتی می بینید که محیط زندگی تان به زباله دان تبدیل شده است. پس تا می توانید خودتان استفاده کنید و هر چیزی را هم که نیاز ندارید و برای دیگری قابل استفاده است ببخشید. بخشش پسندیده ترین کار در زندگی سالم است. هر چه بخشنده تر باشید خداوند هم بهترین اش را دوباره به شما بر می گرداند.

بعد از ناهار رفتم سروقت کتابخانه و یک سرکی کشیدم به کتابها در بین کتابهای بزرگ تر، کتاب نازکی که قطر خیلی کمی داشت توجه ام را جلب کرد. آنرا بیرون کشیدم و دیدم علیرغم حجم کم کتاب ولی چه مطالب سودمند و مفیدی از نویسندگان بزرگ و موفق روزگار دارد.

نقل قول هایی از:

آنتونی رابینز، استفان کاوی، برایان تریسی، جیم ران، مارک ویکتور هنسن، دیل کارنگی، ناپلئون هیل و رابرت کیوساکی البته این مجموعه را پاتریک جان جمع آوری نموده اند و ابوذر کرمی آن را تحت عنوان نقل قول های موفقیت به فارسی برگردانده است و انتشارات نسل نواندیش آنرا منتشر نموده است.

با خودم گفتم این گفته های دکتر انوشه بی مورد نبود درست است قبلا این مطالب را خوانده ام اما دقیقا مثل زبان انگلیسی که فرار است باید مدام نشخوار ذهنی مثبت داشته باشیم تا بتوانیم از داشته هایمان نهایت استفاده و بهره را ببریم. کاربرد این مطالب این روزها در آثار و نوشته ها الهام بخش دلهای عاشقی است که ولع خواندن، نوشتن و یادگیری دارند.

حتما در مطالب روزانه نویسی بعنوان جملات دلنشین و انگیزشی مثبت از این بزرگان نقل قول خواهم کرد.

“ذهنتان را قوی کنید، توان بالقوه تان را آزاد کنید، موفقیت از دورن شما شروع می شود. “