فصل ۲ : تواضع، صداقت و ادب (طلسم تصا)

سوالاتی که می توانیم از خود بپرسیم:

  1. چرا باید دررفتارمان تواضع داشته باشیم؟
  2. چرا باید درگفتارمان صداقت داشته باشیم؟
  3. چرا باید در کردارمان ادب داشته باشیم؟
  4. چه می شود اگر در رفتارمان تواضع بیشتری داشته باشیم؟
  5. چه می شود اگر در گفتارمان صداقت بیشتری داشته باشیم؟
  6. چه می شود اگر در کردارمان ادب بیشتری داشته باشیم؟
  7. چگونه متواضع باشیم؟
  8. چگونه صادق باشیم؟
  9. چگونه مودب باشیم؟
  10. چگونه هنگام صحبت با دیگران، تواضع، صداقت و ادب داشته باشیم؟

 

 

فصل ۲ : طلسم تصا (تواضع، صداقت و ادب)

گاهی اوقات استفاده از کلمه ای در گفتار، یا یک نگاه مهربان، و رعایت احترام در کردار چنان معجزه ای در برقراری روابط صحیح انسانی ایجاد می نماید که به مثابه طلسم و جادو عمل می نماید و گویی آبی بر آتش ریخته و تمام دلخوری ها و آزردگی خاطر را از بین برده و موجبات صلح و دوستی را به ارمغان می آورد. همانطور که می دانیم پایه همه ی راستی ها، داشتن گفتار، پندار و کردار نیک است. زیرا آدمی بزرگ نمی شود مگر به وسیله فکرش، شریف نمی شود مگر به واسطه رفتارش و قابل احترام نمی گردد مگر به سبب اعمال نیک و مثبت اش.

 

داشتن تواضع و فروتنی به معنی خود کم بینی یا شکسته نفسی نیست بلکه از خشوع و بخشندگی آدمهای بزرگ نشات می گیرد. حتما شنیده اید که می گویند:

درخت هر چه پربارتر و سنگین تر ،افتاده تر.

 

داشتن صدافت با خود یعنی برای خود ارزش قایل بودن و دوست داشتن خود.

کسی که با خود و دیگران رو راست و صادق باشد دارای عزت نفس بیشتری است و برای خود و دیگران حرمت قایل است. در آن صورت است که نزد دیگران هم ارزشمندتر ،دوستنداشتنی تر و مورد اعتماد بیشترخواهد بود.

 

داشتن ادب یعنی رعایت احترام متقابل، داشتن عفت کلام، رعایت حقوق دیگران که باعث ایجاد حس همدلی، رفاقت، دوستی و پشتیبانی بیشتر بین آدمها می شود. رعایت “تصا” شما را فردی خوش برخورد، خوش رو، خونگرم و صمیمی می نمایاند و نزد دیگران محبوبیت بیشتری خواهید داشت.